8 - قى براى بيماران قوبا علاج خوبى است « 254 » . در طول هر ماه بايد يك يا دوبار حتما قى كرد ، ليكن اين عمل لازم نيست كه روز و وقت معينى داشته باشد بلكه بهتر آن است كه در حالت امتلاء انجام گيرد . قى كردن براى كسانى كه بطور سرشتى مزاج مرارى دارند و لاغراندام هستند بسيار مناسب است . فصل چهاردهم - قى مفرط و زيان آن قى بيش از اندازه و مفرط زيان‌هاى زير را در بر دارد : معده را ناتوان مىسازد و مواد بد به آن هجوم مىآورند ، به سينه و چشم و دندان آسيب مىرساند ؛ سردرد مزمن را شدت مىدهد ، مگر سردردى كه با معده ارتباط داشته باشد . سردردى را كه سبب آن اندام‌هاى پائين نباشند شديدتر مىكند و اگر بسيار مفرط باشد براى كبد و شش و چشم زيان‌بخش است و ممكن است بر اثر آن برخى از رگ‌ها بتركند . برخى دوست دارند معده‌شان را با شتاب از طعام مالامال كنند كه بعدا آن را تحمل نمىكنند و به قى پناه مىبرند . اين كار ممكن است بيمارىهاى مزمن و بد در پى داشته باشد . بايد از امتلاء دورى كرد و خوردن و نوشيدن را در حد اعتدال انجام داد . فصل پانزدهم - پيش‌گيرى عوارض در قىكننده‌ها در مورد سرپيچى و لجاجت قى آنچه لازم بود گفتيم . اگر بر اثر قى ، كشيدگى و درد در اندام‌هاى پائينى پيدا شود ، چارهء آن مالش دادن با آب گرم و روغن‌هاى نرم‌كننده و حجامت‌هاى آتشى ( بادكش ) است . اگر سوزش در معده باقى بماند ، خوردن آش چرب و زودهضم چارهء آن است و بايد محل درد را با داروئى مانند روغن بنفشه و آميخته با روغن خيرى و كمى موم اندود . اگر بر اثر قى سكسكه عارض شود و پايدار بماند ، بايد بيمار را تشنه ساخت و آب گرم را كم‌كم و جرعه‌جرعه به او نوشاند . در بحث زيان‌هاى قى ، قى خون را شرح داده‌ايم . چنانچه بر اثر استفراغ بيمارىهاى كزاز ، بيمارىهاى سرد ، غش و صدا گرفتگى پيدا شود ، دست و پا را مىبندند و با روغن زيتون كه در آن سداب و قثاء حمار ( خرخيار ) پخته شده است معده را مالش مىدهند و به بيمار انگبين و آب گرم مىخورانند . كسى كه در حال غش كردن است اين دوا را در گوشش مىچكانند .

--> ( 254 ) - نسخه انگليسى « علاج خوبى براى اگزما است » .